De Bloeiende Maagden

De Bloeiende Maagden maken in theaterseizoen 2010-2011 geen nieuwe voorstelling.
Ingrid Wender en Minou Bosua kennen elkaar van de theateropleiding in Eindhoven. Minou voltooide de theateropleiding en Ingrid vertrok na één jaar, om de opleiding te vervolgen in Arnhem. In 1995 wonnen zij samen met Anemoon Langenhoff de publieksprijs van het VARA Leids Cabaret Festival onder de naam De Bloeiende Maagden.
Na hun tweede theatervoorstelling ‘Muts' verlaat Anemoon het trio en gaan Minou en Ingrid samen verder. De kracht van de Bloeiende Maagden ligt in een ongegeneerde zoektocht naar waarheid. Zij nemen de wens naar vrijheid altijd als uitgangspunt en maken spraakmakend theater op de grens van toneel en cabaret.
Bovengenoemde thema's komen terug in al hun programma's waaronder Bloed en Bier (1999), ...Vergeef ze, ze weten niet wat ze doen (2000), Lege Maag (2002), I.N.R.I. (2003-2004), De Bloeiende Maagden gaan Vreemd (2005) en Donkey God en het Bonussacrament (2008).
Minou Bosua voltooide de theateropleiding in Eindhoven. In 1995 won zij samen met Ingrid Wender en Anemoon Langenhoff de publieksprijs van het VARA Leids Cabaret Festival onder de naam De Bloeiende Maagden. Ze maken spraakmakend theater op de grens van toneel en cabaret Inmiddels zijn De Bloeiende Maagden met zijn tweeën en niet meer weg te denken uit de Nederlandse theaters. Bosua is werkzaam als regisseur en samen verzorgen zij een aantal gastregies op onder andere toneelacademie Maastricht en de Amsterdamse toneelschool en Kleinkunst Academie. De Bloeiende Maagden maakten twee jaar lang wekelijks scènes voor het tv-programma IKON Live. In 2003 schreven en speelden ze scènes voor BNN's Neuken doe je zo.
Ingrid Wender is momenteel bezig met een reportage over Bijna Dood Ervaringen. Deze wordt in 2010 of 2011 uitgezonden op televisie.
Donkey God en het Bonus-sacrament

Het moet nu maar eens afgelopen zijn met al die vergooide zondagen van lamlendige zelfkastijding, zonder enig bevredigend geestelijk resultaat.
Daarom verzorgen De Bloeiende Maagden voor u de Hoogmis waarnaar u al uw hele leven verlangt, maar nooit heeft gekregen.
Een liturgie waarin alles mogelijk is. Alle sacramenten voor de prijs van 1!
In deze nieuwe tempel van allesomvattende helderheid wordt u door de Bloeiende Maagden ingewijd in een rotsvast geloof. Dat doen zij door middel van ongelooflijke voorspellingen, hallucinerend gezang en een rituele wassing door knappe vrouwen met zachte handen en lange benen. Ook kunt u hardop biechten door middel van brulpsalmen en u deelt gezamenlijk het brood en de wijn. Samen dronken worden en vergeving is een eitje.
En natuurlijk De Preek; dat wat u altijd had willen horen, nu gezegd, meteen begrepen direct toepasbaar, door een aanbiddelijk leider met een charismatisch karakter en een betrouwbaar voorkomen.
Donkey God is beter dan de Efteling, duurt langer dan een XTC pil en je hebt na afloop geen droge bek.
De pers over Donkey God en het Bonus-sacrament:
Algemeen Dagblad:
"(...) Donkey God en het Bonus-sacrament: een eigentijdse kerkdienst voor een groot publiek waarin het tweetal voorgaat in een heuse mis die breekt met alle kerkelijke tradities van zonde, schuld en boete."
"In Donkey (ezel) God en het Bonus-sacrament spotten de Maagden wederom met alle wetten van een vredig avondje cultuur. Het decor is weliswaar uiterst traditioneel - kerk, misdienaren annex koor, preekstoel, gebed, samenzang, het Ave Maria, wijwater, wijn - maar de liturgie van het duo is vooral hilarisch. Of, zoals Bosua en Wender stellen: ‘Humor is het beste spirituele wapen.' "
".. De Bloeiende Maagden spelen een fascinerend spel met elkaar en hun gehoor. ‘De schaamte is de schatkist', prediken ze. ‘Goed en slecht bestaan niet, God is geen man met een baard of een vrouw met een snor'. "
"In de warme moederschoot van deze twee Madonna's is iedereen veilig en is de biecht een ware bevrijding."
"Mis deze voorstelling niet!"
Brabants Dagblad:
"(...) eigentijdse oproep tot liefde en verdraagzaamheid. Compleet met kaarsen en wijn bouwden zij hun eredienst gewijd aan de liefde en gebouwd op schaamte."
"Het Roomse is ook in onze tijd nog rijk genoeg om de lachspieren te prikkelen. En dat deden Bosua en Wender vooral door het publiek met allerlei vragen en spelletjes bezig te houden".
"De rode draad was de liefde en het voertuig was het onomwonden bekennen van alles waarvoor we ons schamen. Zo ontpopten de cabaretvrouwen zich uiteindelijk vooral tot onvervalste biechtvaders die tal van gelovigen hun geheime wensen, hun kleine verwachtingen of hun grootste dromen ontfutselden."
"Het misverstand dat er in de kerk niet gelachen mag worden, wordt door het duo uit de wereld geholpen".
Downloads
- Persbericht HKTP (.doc)- Rechtenvrij interview (.doc)
- Technische info (.doc)
Aanbevolen artiesten
Alle artiesten
- André Manuel
- Arjan Smit, Louise Donker, e.a
- Cabarestafette
- Dames voor na vieren
- De Bloeiende Maagden
- Dick & Debbie
- Diederik van Vleuten
- Dolf Jansen
- Erik van Muiswinkel en Omnibuzz
- Herinnert u zich deze nog?
- Katinka Polderman
- Kees Torn
- Lebbis
- Lebbis en Jansen
- Leids Cabaret Festival
- Lenette van Dongen
- Machteld van Gelder, Aaf Brandt Corstius e.a.
- Marc-Marie Huijbregts
- Micha Wertheim
- Mike & Thomas
- Mike Boddé & Hadewych Minis
- Onno Innemee
- Parels voor de Zwijnen
- QUKs
- Roy Aernouts
- Sara Kroos
- van Muiswinkel en van Vleuten
- VOF de Kunst
- Wilfried de Jong & Ocobar
- Wim Helsen
- Wimie Wilhelm







