Lebbis speelt Branding in twee verschijningsvormen.

- De eerste maanden zal het een 60 minuten durende Late-Night ‘Unplugged versie' zijn waar Lebbis terug gaat naar de roots. Terug naar de rauwe, geïmproviseerde stand-up comedy met 1 microfoon. Uniek aan deze ‘unplugged versie' is dat er iedere avond ruimte is voor nieuwe stukken, inzichten. Zo blijft Lebbis scherp en verrast hij iedere avond opnieuw zichzelf en zijn publiek. De ‘unplugged versie' is geen try-out voor de ‘gepimpte versie'!  

- De ‘gepimpte versie' is een meer reguliere theatervoorstelling, anderhalf uur, zoals u gewend bent, mooi licht, zoals u gewend bent, afgewogen oordelen.

Hans Sibbel verbetert de wereld. En begint bij zichzelf. Elke solo is weer beter dan de vorige. Oprechter zijn verontwaardiging, groter zijn engagement, persoonlijker zijn betrokkenheid.

Lebbis geeft op stormkracht meningen, buitelt over zichzelf heen, spreekt zichzelf tegen, probeert je in verwarring te brengen en is daarnaast, daarboven en daaronder ontzettend grappig. Of zoals hij zelf zegt: "Ik maak nu al 20 jaar cabaretvoorstellingen met ongelooflijk veel plezier. Er is nog zoveel te doen. Er is nog zoveel te vertellen. 20 jaar lang gooi ik de beuk erin. Tegen de domheid, de laksheid, de liefdeloosheid. Ik heb geen idee of het geholpen heeft, maar ik popel om het weer te proberen. Met ‘Branding', mijn nieuwe programma. Met nieuwe energie, nieuwe inzichten, nieuwe hoop."

Bij Lebbis weet je dat je meer krijgt dan je verwacht had. De bonus zeg maar.
Tot ziens bij Branding!

Genomineerd voor de Poelifinario 2009

De jury:
Hoe laat begint het schieten is een razendknap gemaakte theatersolo met een wonderschone, functionele belichting, waarin Hans Sibbel als woedende engel nederdaalt om de wereld gelukkiger te maken. Getuigend van groot en divers engagement scheert hij van vrouwenemancipatie naar reisbureaureserveringkosten, van kredietcrisis naar Astro TV, van burgerservicenummer naar Ajax. Met zijn oprechte boosheid verpulvert Lebbis alles wat zweeft: religie, oosterse wijsheden, acupuntuur. Maar er staat geen betweter op het toneel. Alles wat hij zegt is omkeerbaar. De engel zet voortdurend de poorten van de hel op een kier en laat dat de verworvenheden van westerse mens niet alleen maar zegeningen zijn. Zijn tempo is weldadig, het ritme uitgekiend. Een oprecht en verademend programma, een waarlijk pièce de résistance van Lebbis.

Onorthodoxe theorieën in bovenste regionen van de cabaretdivisie.

Lebbis kenmerkt zich door een spervuur aan grappen, vaak over de actualiteit van de dag. De vrijblijvendheid van de actuele grap maakt plaats voor engagement. De persoonlijke betrokkenheid bepaalt de keuze van de onderwerpen. De vorm van zijn voorstelling leunt tegen die van de stand-up comedy en door de toegenomen diepgang is het de meest actuele versie van het traditionele cabaret.
Hoe laat begint het schieten? is de beste titel ooit bedacht. Alles zit erin.
Hoe laat staat voor De Tijd, vergankelijkheid, de drang van de mens om slaaf van de klok te zijn, waardoor we meer doen in minder tijd, maar uiteindelijk niks meer echt beleven.
Begint staat voor hoop, ergens aan beginnen, toekomst gericht, zand erover, politici zijn ook maar mensen.
En het schieten is macht, geweld, energie.

Hoe laat begint het schieten? Het zou wel eens mijn beste programma ooit kunnen worden.

Hoe laat begint het schieten?
Mensen vragen al snel, waarom die titel?
Kijk. Ik ga in dit nieuwe programma de wereld weer een stukje beter maken. Dat geloof ik. Zoals de aanhangers van Transcendente Meditatie geloven dat ze uiteindelijk kunnen vliegen. Zoals Jan Peter Balkenende denkt dat hij een Christen is. Zoals astrologen geloven dat het moment waarop je geboren bent en de stand van de sterren onze levensloop beïnvloeden. Zo denk ik dat ik de wereld beter ga maken. In ieder geval voor mezelf, want: verbeter de wereld, begin bij jezelf.
En als iedereen dat doet wordt het toch beter.

En hij is niet van mij, die titel. Hij is van Jacco. Mijn technicus. Die riep een keer in New York tegen een agent, ‘Hé joh, hoe laat begint het schieten?' Wij lachen. Hij verstond het toch niet. Ach, je moet er bij zijn geweest.

De pers over zijn vorige voorstelling Het Kwaad:

Volkskrant:
"Als Hans Sibbel op dreef is en lekker doordraaft in zijn lekker politiek incorrecte tirades, nestelt hij zich in de bovenste regionen van de cabaretdivisie, op een paar meter afstand van Theo Maassen."

Parool:
"Lebbis is een man van theorietjes. Hij heeft er zichtbaar lol in om zijn publiek zijn soms onorthodoxe theorieën voor te leggen. Af en toe is hij bloedserieus, maar nooit zonder sterke grap. En daarmee zorgt hij voor een bijna constante lachgolf. (...) Lebbis overtuigt ook solo.

Regie: Koos Terpstra

Overig:
Lebbis, zoals Hans Sibbel zich on stage noemt, wordt meestal in één adem genoemd met Dolf Jansen. Hij studeert economie in Amsterdam en leert Jansen kennen bij een atletiekvereniging. Ter opluistering van een feest doen ze ‘iets leuks'. Nog geen jaar later wint het duo in 1989 het Leids Cabaret Festival. In 1990 begint een jarenlange samenwerking met regisseur Koos Terpstra. Sibbel verbreedt vanaf 2002 zijn horizon en speelt (afwisselend met Raoul Heertje) de titelrol van Lenny Bruce in het gelijknamige toneelstuk van het Noord Nederlands Toneel. Onder de naam Lebbis maakt hij voor het theater vanaf dat moment ook solovoorstellingen zoals Kingsize (2000), Zwart (2001), Vuur (2002), W2P (Welcome to Paradise - 2004) en Het Kwaad (2007).

Met de voorstelling Het Kwaad is Lebbis genomineerd voor de Poelifinario 2007.

Onorthodoxe theorieën in bovenste regionen van de cabaret-divisie

Als solist trekt Lebbis langere lijnen, die zijn programma's een thematische lading geven. Het Kwaad gaat, zegt hij, over normen en waarden. Maar in feite blijkt hij het vooral over dóórdenken te hebben. Over ogenschijnlijk logisch doorredeneren tot in de extreemste consequenties (..) Zo volstrekt serieus is hij ditmaal vaker, zonder overigens zijn greep op de zaal te verliezen. Straks zal hij zijn publiek wel weer belonen met een royaal aantal kwajongensgrappen, maar eerst wenst hij werkelijk iets te zeggen.

Genomineerd VSCD Poelifinario 2006-2007

Welcome To Paradise, W2P.Wijzer geworden door de jaren, volgezogen met de allernieuwste inzichten heeft Lebbis het gedurfd een programma over de evolutie te maken.Ja, de evolutie. De bron van alles. En daar kloppen dingen niet aan.Na het schrijven van het gelijknamige boek is dit De Film van Het Boek.Over waar we heen gaan als mensheid en hoe het allemaal nog goed kan komen. Een prachtige voorstelling over de mensheid gezien vanuit de ruimte. We zijn nog niet verloren, maar dan moet u wel naar Lebbis luisteren. Met humor en veel onverwachte verbanden die u de ogen zullen openen. U zult als een ander, rijker mens na deze avond gaan slapen.

Dat beloof ik U!

Teksten: Hans SibbelRegie: Koos TerpstraTechniek: Roland van der Grinten & Jacco van den DoolFotografie: Martin OudshoornVormgeving: Roland Feith & Martin Oudshoorn

VUUR: 18 t/m 20 september 2003 in Carré!
Reserveren: Kassa Carré (0900) 25 25 255 (€ 0,30 pm) zeven dagen per week van 09.00 - 21.00 uur

Vuur heet het derde solo programma van Lebbis. En daar geef ik eigenlijk al meteen te veel weg. Dus denk maar aan water. Heerlijk koel water. Drie uur fietsen in de zon, harde wind tegen, onpeilbare dorst en dan eindelijk, klaterend fris, ijkoud water. Je zou d'r een moord voor doen. Sterker nog, er zijn mensen doodgegaan die het niet hadden. Het leven is ingewikkeld. Laat mij u 90 minuten leiden. 90 minuten Vuur lijkt veel en dat is het ook. Fire Walk With Me. Tekst: Hans Sibbel Regie: Koos Terpstra

Lebbis solo. Nog persoonlijker. De kans is aanwezig dat u dingen van mij hoort die u niet wilde horen. Zwart is een dag in het jaar helemaal doen wat je altijd al hebt willen doen, maar moraal, de omgeving, je man, je vriendin, je moeder, iets houdt je tegen. Behalve die dag. Twee vrouwen, de perfecte kraak, met 250 over de ringweg. Een kleine en weerloze puber die je op zijn ongetwijfeld gejatte scootertje afsnijdt eens goed op zijn bek slaan. Dat is ZWART. De hele dag achter een parkeerwacht aanlopen en vragen of hij een kick krijgt van het zetten van wielklemmen. Als iemand zijn hond roept en het beest komt niet, en dat is vaak met honden, heel hard vlak bij zijn oor mee gaan roepen. Om te helpen, hè. Dat is ZWART . Iedereen heeft een beetje ZWART . Voor het evenwicht. Behalve moeder Teresa. Maar die is dood. Ik zie wel waar we het over gaan hebben, maar het wordt zeker ZWART . Tekst: Hans Sibbel Regie: Koos Terpstra Techniek: Roland van der Grinten, Mireille Ettema

In alle stilte en onder strikte geheimhouding zijn de voorbereidingen al een jaar aan de gang. Lebbis gaat solo. Na tien jaar Lebbis en Jansen zijn er verhalen die ik nog wil vertellen. Er is teveel blijven liggen. En de wereld moet besproken worden. En mijn leven. Ik heb geen haast, maar zeker geen tijd voor een pauze. Die neemt u zelf maar na afloop. Ik zal anderhalf uur beuken, vertellen, zingen, even ademhalen en weer door. Het zullen de kortste negentig minuten uit uw leven zijn. En als ik na afloop nog een grammetje energie over heb, krijgt u uw geld terug. Beloofd. Tekst: Hans Sibbel Regie: Koos Terpstra